Wielka Encyklopedia Wędkarska

Karaś srebrzysty występuje na obszarze całego kraju. Spotyka się go w dość bystrych rzekach, których nie zasiedla karaś pospolity. Tarło odbywa na przełomie maja i czerwca równocześnie z karpiem lub karasiem pospolitym. W naszych wodach występują prawie wyłącznie samice, plemniki innych gatunków ryb są konieczne do pobudzenia rozwoju jaj, z których wykluwa się nowe pokolenie samic „japończyka” (karaś srebrzysty pochodzi z Dalekiego Wschodu). Odżywia się skorupiakami planktonowymi, larwami owadów, mięczakami i pokarmem roślinnym. Wędkarski rekord Polski z 1996 r.: 52 cm i 3,9 kg.

 
W Polsce nie jest chroniony.

 
Cechami rozróżniającymi te gatunki to ubarwienie: brunatnozłociste u karasia pospolitego i stalowoszare u srebrzystego. Natomiast u pierwszego w płetwie grzbietowej górna krawędź jest wypukła i zaokrąglona, natomiast u drugiego zarys górnej krawędzi płetwy grzbietowej jest lekko wklęsły.

 
Karasie żerują w płytkich, mulistych, zarośniętych i spokojnych wodach, gdzie dokładnie przeszukują dno i powierzchnie roślin. Cierpliwości i delikatny zestaw spławikowy są przy ich łowieniu równie niezbędne, co odpowiednia zanęta, która może utrzymać długo stadko żerujących ryb w jednym miejscu. Najlepsze przynęty to białe i czerwone robaki oraz różne ciasta z dodatkami zapachowymi.