zbiornik zaporowy

Jest jednym z najlepszych łowisk ryb drapieżnych w Polsce. Zbiornik powstał w 1936 roku po spiętrzeniu betonową zaporą rzeki Mała Panew. Zalano obszar o powierzchni około 2000 ha. Dzisiaj wody Turawy słyną przede wszystkim z licznych stad okazałych sandaczy, pięknych okoni, sumów i ponadkilogramowych węgorzy.
Zbiornik przytłacza swoją wielkością, ale jest szczodry dla wędkarzy, którzy zgłębią jego tajemnice. Jest ubogi w roślinność przybrzeżną i zanurzoną. Dno opada łagodnie i w wielu miejscach pokrywają je pniaki po wykarczowanych drzewach, stanowiących znakomitą ostoję dla różnej wielkości ryb. W jeziorze nie występuje ukleja, która przebywa zwykle przy powierzchni. Dlatego większość drapieżników poszukuje pokarmu bliżej dna, zadowalając się licznymi drobnymi okoniami, płociami, a nawet leszczami.
W sezonie letnim woda jest mało przejrzysta i nawet w słonecznie dni okazy szczupaków, a przede wszystkim sandaczy można spotkać zarówno w karczach położonych na metrowej głębokości, jak i w 6- metrowych dołkach, które znajdują się w okolicy zapory.
Sandacz jest herbową rybą Turawy i dorasta do imponujących rozmiarów. Dość powiedzieć, że każdego roku łowionych jest mnóstwo ryb ważących od 5 do 8 kilogramów. Wędkarze opowiadają też o dużo większych okazach, które wplątywały żyłkę w karcze i uwalniały się z haczyka.
Najlepsze wyniki w połowach drapieżników notują miłośnicy metody spinningowej wyposażeni w łódź i echosondę. Za pomocą sonaru szybko odnajdują fragmenty dna naszpikowane wielkimi pniakami, przy których czai się większość dużych ryb. Łowią je przede wszystkim na miękkie imitacje ryb, tzw. gumy, prowadzone skokami po dnie. Zamiast żyłki stosują bardzo mocne plecionki. W ten sposób udaje im się uratować wiele cennych przynęt z czepliwego lasu karczów.
Obiecującym łowiskiem jest także ledwie widoczne na wyświetlaczu echosondy szerokie na kilkanaście metrów zalane koryto Małej Panwi. Występują tu pojedyncze wielkie pniaki po ściętych nadbrzeżnych dębach. W tym rejonie oprócz brania dorodnego sandacza, powinniśmy spodziewać się uderzenia turawskiego suma oraz węgorza. Co ciekawe, ten ostatni woli częściej zatrzasnąć szczęki na sztucznej przynęcie niż na haczyku z wijącym się robakiem.
Niewątpliwą atrakcją zbiornika są ogromne, często kilogramowe okonie. Do historii Turawy przeszedł już wyczyn dwóch zawodników, którzy na początku lat 90. po pięciu godzinach rywalizacji w zawodach pt. „Sandacz Turawy”, przedstawili komisji sędziowskiej po 20 kilogramów ryb. Były to głównie okonie i kilka sandaczy.
Miejscowi wędkarze wolą hołdować jednak tradycyjniejszym metodom. Wędkują najczęściej nocą z brzegu. Wędki mają zaopatrzone w sygnalizatory brań, a na przynętę stosują martwą rybkę lub filet. Przynęty wywożą pontonem nawet 150 m od brzegu. Na bliższe łowienie nie pozwala łagodnie opadające dno (w wielu miejscach kilkadziesiąt metrów od brzegu jest zaledwie pół metra wody. Wystarczy jednak niewiele ponad metr głębokości, aby nocny drapieżca zainteresował się zaserwowanym przez wędkarza kąskiem.
Nad zbiornikiem w miejscowości Turawa znajduje się stanica wędkarska. Można w niej przenocować i wypożyczyć łódź. Tel. 0509-757-078. Gospodarzem akwenu jest Okręg PZW w Opolu, tel. (077) 454-55-54.

N 50° 43' 21'', E 18° 7' 1''

opolskie

opolski

Turawa

10 m

średnia

z brzegu, z łodzi, w nocy, zgodnie z zasadą "no-kill", w dzień

spinning, spławik, z gruntu

przystań, dojazd bezpośrednio do łowiska, możliwość wynajęcia łodzi, schronisko wędkarskie, bar, sklep wędkarski

Wiadomości Wędkarskie

http://www.ww.media.pl/

• 

  0

  • Blog
  • Galeria
  • Filmy
  • Sukcesy

  Mariusz Jończyk