AKTUALNOśCI

Jednak do każdego wyjazdu należy się starannie przygotować. Wybrać łowisko, zaplanować dojazd, ustalić – w miarę możliwości – na co możemy liczyć pod względem wędkarskim. Należy dowiedzieć się, czy mamy możliwość wędkowania w nocy, czy jest bezpiecznie, jak nasza eskapada wyglądać ma pod względem logistycznym.
Po ustaleniu tych podstawowych danych możemy zastanowić się, jak z pomysłem oswoić najbliższych. Jak przekazać im to, że właśnie wybór naszego łowiska jest tym konsensusem, który należy osiągnąć? Ja postanowiłem moje łowisko wybrać w ten sposób, aby było „po drodze”! Jadąc nad morze, postanowiłem „zahaczyć” o Równinę Drawską.

Na biegu Płocicznej
Ten pozornie monotonny teren należy do najciekawszych przyrodniczo obszarów całego Pojezierza Zachodnio-pomorskiego. Jego powierzchnia wynosi 1155 km kwadratowych. Praktycznie przez środek Równiny przepływa rzeka Drawa.
Jezioro, nad którym zamierzam spędzić mój wędkarski, lipcowy urlop, to Ostrowiec (inna nazwa Ostrowieckie). Jest ono jednym z większych jezior doliny. Rzeką przepływową zbiornika jest Płociczna. Jej nazwa nie jest przypadkowa. Zapewne wędkarzom kojarzy się ona z jedną z piękniejszych ryb naszych wód – z płocią. I jest to skojarzenie bardzo trafne. Płocie występują tu dość licznie i nie są małe!

Powierzchnia jeziora Ostrowiec wynosi 369,9 ha, a powierzchnia wysp to 5,8 ha. Jezioro cechuje dosyć duża głębokość średnia, której wartość wynosi 9,4 m. Najgłębsze miejsce to 28,5 m. Zbiornik znajduje się 59 m n.p.m. Długość linii brzegowej wynosi 20 500 m, długość linii brzegowej wysp – 1525 m. Jezioro, według badań z 1993 roku, mieści się w II klasie czystości wody. Woda jest średnio przezroczysta z dużą skłonnością do zakwitów. Szczególnie w sezonie letnim. Jednak z własnych obserwacji wiem, że nie ograniczają one w zdecydowany sposób brań miejscowych leszczy.

Jak tu trafić?
Tyle danych książkowych. Należy jednak nadmienić, że cały zbiornik otoczony jest wyjątkowo pięknymi lasami sosnowymi Puszczy Drawskiej. W związku z utworzeniem w 1990 roku na tym terenie Drawieńskiego Parku Narodowego, obejmującego dolinę rzeki Drawy i Płocicznej, niektóre drogi w pobliżu samego jeziora są niedostępne. Dobry dojazd znajdziemy od drogi ze Starego Osieczna do Drawna. Punktem orientacyjnym w czasie podróży nad akwen jest miejscowość Głusko, która jest siedzibą nadleśnictwa i leży zaledwie 1,5 km od brzegów południowej części zbiornika. Ta boczna, prowadząca dalej do osady Ostrowiec, droga jest jedyną dostępną w bezpośredniej bliskości wody. Tereny wsi Głusko oraz osady Ostrowiec są wyłączone z parku. Jezioro otoczone jest wysokimi brzegami, jedynie w nielicznych miejscach opadającymi łagodnie. Pod względem wędkarskim linia brzegowa jest bardzo interesująca. Licznie występują zatoczki, cyple i meandry brzegowe. Kłopotliwe jest to, że praktycznie na całej linii brzegowej występuje roślinność wynurzona i zanurzona. Jednak jest ona ograniczana szybko opadającym dnem.

Z tafli jeziora wyłaniają się trzy wyspy. Środkowa „wyspa Okrzei” jest zarazem największa i najbardziej górzysta. Druga co do wielkości nosi nazwę „Lech”, a najmniejsza, najniższa nazywana jest „Pokrzywką”. Pierwsze dwie wyspy są zalesione pięknym lasem mieszanym.

Na leszcze
Jezioro jest bardzo zasobne w ryby wszelkich gatunków. Licznie występuje dorodny okoń, dorodna płoć, bardzo licznie leszcz i krąp. Możemy trafić także podczas naszych wakacyjnych eskapad na wyrośniętego szczupaka oraz sławne na cały region węgorze. Jednak rybą numer jeden – przynajmniej dla mnie – jest leszcz. Występuje licznie, lecz nie można powiedzieć o nim chwast! Owszem, zdarza się, że trafimy na dzień, gdy będziemy musieli zrezygnować z drugiej wędki, aby zdążyć w komfortowych warunkach odhaczać liczny białoryb, który potrafi brać na wszystko i bez przerwy. Jednak moim zamiarem jest połów dużych, pięknie wybarwionych i dorodnych leszczy. O takie trzeba się nieco postarać i do ich połowu musimy się na poważnie przygotować.

Moim sposobem na ostrowieckie leszcze jest połów metodą gruntową ze sprężyną zanętową. Nie jest to nic wyjątkowego – prawda? A jednak sukces zależy od detali. Podczas wcześniejszych pobytów na tym zbiorniku doszedłem do kilku niby drobnych, aczkolwiek niezwykle istotnych wniosków. Pierwszą ważną sprawą jest zanęta, którą umieścimy w sprężynie zanętowej. Powinna być złożona z dużych frakcji na bazie zwykłego, suchego chleba. Chleb, który wykorzystuję we własnych kompozycjach zanętowych, to resztki pieczywa skrzętnie zbierane od zeszłego sezonu, dokładnie wysuszone i rozdrobnione na fragmenty o wielkości ok. 1 cm. Do zanęty dodaję obowiązkowo pieczywo fluo oraz śrutowane i parzone ziarna kukurydzy. Wszystko to rozprowadzam rozcieńczonym syropem klonowym „Trofeum” i dodaję dużą porcję kolorowej pinki.
Przynętą zwyczajowo jest smakowita kanapka złożona z pinki, białego robaka i zwykłej, kompostowej dżdżownicy, przekłutej tylko w jednym miejscu. Ta ostatnia informacja jest bardzo ważna! Takie założenie czerwonych robaków zdecydowanie zwiększa ilość brań.

Kolejnym niezmiernie ważnym aspektem skutecznego wędkowania gruntowego w Jeziorze Ostrowieckim jest przypon. Niby mało istotna sprawa, a w rzeczywistości ma ogromne znaczenie. Zauważyłem, iż przypony nie powinny być zbyt długie (do 30 cm) oraz zdecydowanie w ciemnym kolorze! Przypony stosowane w moich zestawach są brązowe i obowiązkowo mocowane do linki głównej za pomocą miniaturowych krętlików.

Haczyki stosowane w zestawach przeznaczone są do metod feederowych, co moim zdaniem także wpływa na skuteczność połowów. Linkę główną stanowi plecionka 0,10–0,12, a do tego przypon z żyłki 0,14–0,16. Takie zestawy z powodzeniem wytrzymują starcie z ostrowieckimi leszczami.
Wracając do kwestii technicznych, to warto zabrać ze sobą gumowe buty lub wodery. Jednak należy pamiętać, że nad tym jeziorem głęboko robi się tuż przy brzegu! Nie próbujmy więc podbierać złowionych ryb z wody. Może to się skończyć nieplanowaną kąpielą!

(W artykule wykorzystałem materiały z książki „Przyroda województwa gorzowskiego” – praca zbiorowa 1996 rok.)

WARTO WIEDZIEĆ
Okolice Pojezierza Zachodnio-pomorskiego obfitują w liczne atrakcje turystyczne. Zarówno te historyczne, jak i przyrodnicze. Nad brzegami opisywanego jeziora możemy np. zauważyć jeszcze ruiny dwóch poniemieckich bunkrów, które są pozostałością fortyfikacji wojennych przedłużenia Wału Pomorskiego.
Piotr Kondratowicz