Jezioro Osiek (druga nazwa Chomętowskie) położone jest w północno-zachodniej części naszego kraju. Dokładniej leży na Pojezierzu Dobiegniewskim. Pojezierze to stanowi mezoregion o powierzchni 578 km2, położony między Równiną Gorzowską a Równiną Drawską. Czym cechuje się ten mezoregion? Tak najkrócej mówiąc – wodami. W centrum regionu znajduje się dość duży zespół eutroficznych jezior. Największe z nich to właśnie Osiek.
Łączna powierzchnia Osieka, wraz z dwiema odnogami, wynosi 600 ha. Jezioro ma dwie odnogi, które są przedzielone przewężeniami. Jedna z nich to Ogardzka Odnoga, druga zaś to Jezioro Żabie (druga nazwa Ługi). Żabie przylega do wsi Ługi, która leży przy trasie z Gorzowa do Wałcza. Z tafli jeziora wyłania się wyspa, której obwód wynosi 415 m.

Samo jezioro (misa właściwa) ma powierzchnię 463,5 ha. Ma przy tym dość znaczną głębokość średnią (10 m) przy głębokości maksymalnej 35,3 m. Osiek jest jeziorem wąskim (szerokość maksymalna 1600 m), ale bardzo długim (długość maksymalna 6600 m, a wraz z Odnogą Ogardzką wartość ta wzrasta do ponad 10 000 m). Czy starczy miejsca dla przyjezdnych wędkarzy? Zdecydowanie tak! Długość linii brzegowej jeziora wynosi ponad 20 km!

Pod względem wędkarskim Osiek jest bardzo ciekawy. Woda mieści się w drugiej klasie czystości, o dość dużej przejrzystości, ze skłonnością do letnich zakwitów. Jest dobrze natleniona. Jezioro ma stałe połączenie, za pośrednictwem dość szerokich kanałów, z jeziorami Słowa i Lipie. Dzięki temu połączeniu powstaje jeszcze jedna wakacyjna atrakcja – szlak kajakowy jezior dobiegniewskich i rzeki Mięrzeckiej Strugi, połączonej z Drawą. Osiek ma bardzo bujną roślinność wodną. Głównie w bardzo licznych zatokach.

I tu właśnie zaczynają się miejscówki, które podczas wakacyjnej kanikuły pozwolą na udane łowy. Zatoki bowiem w tym jeziorze stanowią punkty docelowe miejscowych wędkarzy. To tu, w zatokach, wędkuje się zarówno z brzegu, jak i z łodzi. Szczególnie sprzyjające warunki łowienia w zatokach są wtedy, gdy wiatr nawiewa w nie wodę. Woda przynosi dużą ilość osadów dennych podniesionych jej ruchem. Taki efekt sprawia, że ryby żerują aktywnie. Będzie to głównie białoryb różnej wielkości, ale nie od dzisiaj wiemy, że za białorybem podążają drapieżniki, tu w postaci szczupaków i dużych okoni. Każdy wędkarz, który obserwuje przyrodę, potrafi powiązać fakty i z powodzeniem łowić drapieżniki, wykorzystując fakt żerowania drobnicy. Nie bez przyczyny zabronione jest nęcenie w czasie zawodów spinningowych!

Do najciekawszych wędkarsko miejsc zaliczamy okolice wyspy, czyli zachodnią część jeziora, tę od strony Ogardzkiej Odnogi. To właśnie tu spotkanie z dużymi przedstawicielami białorybu nie powinno dziwić. Podobno „od zawsze” w tej okolicy jeziora grupują się stada grubych, dorodnych leszczy, łowionych zarówno na zestawy gruntowe, jak i spławikowe.

Co oprócz białorybu? Węgorz! Jest tu łowiony często, regularnie oraz w wielkościach zdecydowanie przerastających średnią krajową. Przynętą numer jeden jest rosówka na haku zestawu gruntowego. Ważną informacją jest też fakt, że węgorze doskonale biorą w okolicach południa! Cóż, co kraj, to obyczaj. Natomiast najlepszą porą na leszcze jest późne popołudnie i wczesny wieczór.

W zatokach nasze zestawy może przetestować piękny złotozielony lin oraz gruba wzdręga. Ciekawą cechą opisywanego jeziora są znaczne różnice temperatury wody w zależności od partii zbiornika. Czasami różnica wynosi kilka stopni Celsjusza! Jest to bardzo przydatna informacja, ponieważ temperatura wody ma ogromny wpływ na zasobność wody w tlen – zwłaszcza w zbiornikach z tendencją do letnich zakwitów. Warto zainteresować się wymaganiami tlenowymi poszczególnych gatunków ryb
i szukać ich tam, gdzie te warunki są.

Większość wędkarzy wędkuje tu wędkami do metod odległościowych ze spławikami w typie wagglera z własnym obciążeniem. Są to zestawy o typowej budowie. Żyłki najczęściej w przedziale 0,18–0,20, a przypony o dwa oczka niżej. Parametry te nie dotyczą zestawów na drapieżniki i na węgorze. Jednak nie spotkałem ani jednego wędkarza, który stosowałby przypony stalowe lub wolframowe. Zdziwiło mnie to, że w tych zestawach zamiast „stalek” wykorzystywano odcinki plecionek wędkarskich, znacznie mocniejszych od żyłek głównych!? Informacja, którą warto przemyśleć.
W jeziorze Osiek warto nęcić! Jednak musi to być czynność przemyślana, a oszczędzanie na jakości zanęty szybko się zemści. Letnie zakwity mogą pozwolić na drobne niedociągnięcia, jednak przy tak czystej wodzie, jaka jest przed zakwitami, nasza słabej jakości zanęta zamiast wabić może odstraszać ryby. Wiodącą nutą smakowo-zapachową są przyprawy korzenne. Kolory stonowane, zapachy niezbyt intensywne.

My, wędkarze, damy sobie radę. Co jednak zrobić z resztą rodziny, która najczęściej nie rozumie naszej pasji? Do ciekawszych miejsc w otoczeniu jeziora można zaliczyć bardzo piękny oraz zabytkowy zespół pałacowo-parkowy we wsi Osiek. Drugą atrakcją jest biegnący północnym brzegiem jeziora szlak pieszy Dobiegniew – Osiek – Chomętowo – jezioro Osiek, długości 10,4 km (oznaczony jest on znakami żółtymi). Kolejną atrakcją jest położony kilka kilometrów od jeziora, koło wsi Klasztorne, założony w 1978 roku rezerwat florystyczny „Źródliska skrzypowe w Klasztornem”. Rezerwat ten obejmuje zbocze doliny strumienia Koczynki z licznymi źródełkami.
Miejmy nadzieję, że hasło „wakacje” zawsze będzie kojarzyło się z błogim odpoczynkiem i szybszym biciem naszych wędkarskich, zawsze młodych serc, czego i Wam, kochani, życzę! Do zobaczenia nad wodą.

Piotr Kondratowicz